Yazar: Canan Ekinci Yılmaz

Bazen elli sayfadırlar, bazen beş yüz; bazen çantamızdadırlar, bazen başucumuzda… En sessiz, en şikayetsiz, en vefalı, en dost, en arkadaş

Tavukların pazardan canlı alınarak evlerde kesildiği zamanlarda yeni kesilmiş o tavuğun tüylerinin yolunuşunu, kalan hav tüylerinin ateş üzerinde tütsülenişini, iç

Doğduğumuzdan beri en çok duyduğumuz kelime herhalde “YASAK” kelimesidir. Hareketlenmeye başlayan bir bebeğe ufak ufak yasaklar da konulmaya başlanır. Soba,

Geçtiğimiz günlerde yerel televizyonlardan birinde bir sohbet programını izliyorum. İlçelerden birinin belediye başkanı gelecekteki projelerinden bahsediyor. Kendinden emin, gerçekleştirdiklerinden ve

Televizyon denen icatla ilk tanıştığımız yıllar. 70’ler… Televizyonu olan evlerin hıncahınç misafirlerle dolduğu, ev sahibesine dahi oturacak yerin kalmadığı o

Yeni yılın ilk günleri yaşanmaya başlandı, dördüncü güne ulaştık bile. Yeni yılın ilk bebeği, ilk kazası ve bugün de ilk

Yeni yılın ilk günleri yaşanmaya başlandı, dördüncü güne ulaştık bile. Yeni yılın ilk bebeği, ilk kazası ve bugün de ilk

‘Engelli’ diyoruz onlara. Kimisi Görme Engelli, kimisi Yürüme, kimisi İşitme..  Kimisi doğuştan, kimisi sonradan.. Diğer insanlardan biraz daha farklı olmalarından

İnsanoğlu göçebe hayattan yerleşik düzene geçtiğinden beri başını sokacak bir çatı arar durur kendisine. Mağaralardan çadırlara, çadırlardan müstakil evlere uzanan

İnsan ne zaman düşünür annesinin-babasının artık en doğruyu bilmediğini? Ne zaman sorgulamaya başlar? Ne zaman onlara güvenmemeye-inanmamaya başlar? Ne büyük