Yazar: Canan Ekinci Yılmaz

Eskiye rağbet olsa bit pazarına nur yağarmış derler. Bu söylemi kendi meşrebine uydurup da sahiplenen bir memlekette mi yaşıyoruz yoksa?

İnsan çoluk çocuğu büyütüp de yuvadan uçurdu mu, hele emekliliği de yakaladı mı, o zamana dek yapmak isteyip de yapamadığı

Bugünkü yazımda lösemi hastası çocukların annelerinden bahsedeceğim size biraz. Hani yüzlerinde maskeleri, saçları-kaşları-kirpikleri dökülmüş, yaşadıkları acının izleri gözlerine sinmiş ama

1984 yılında Sarajevo’da düzenlenen Kış Olimpiyatları’nı ilgiyle izlerken bu ülkenin  birkaç yıl sonra savaşa gark olacağı hiç aklımıza gelmezdi. Tito’nun

Sanatın birleştirici gücünün önemine dikkat çekerim ya hep; Geçtiğimiz hafta tam da bu amaca hizmet eden iki sanat etkinliğini izleme

Bugün Hocalı katliamının 24. yıl dönümü… 26 Şubat 1992 yılında akıllara sığmaz bir katliamın yaşandığı Azerbaycan’ın Yukarı Karabağ Bölgesi’nde, Hocalı şehrinde

Yarışmaların da suyunu çıkardık ya, helâl olsun. Telefon mesajı marifetiyle oylamalar halkın inisiyatifine verildi, demokrasi denildi, atılan mesajlarla demokrasi delindi…

Nostaljik anlatımlar genelde “Bizim zamanımızda…” diyerek başlar, “Ah ah nerde o eski günler….” diyerek nihayetlenir. O sohbetler aynı günleri yaşayanları

Sınırlı imkânlar ya da sınırlı düşünceler hayatlarımızın seyrini ne kadar değiştirdi kim bilir. Ya da tam tersi… Sınırsız imkânlar ve

Öngörüde bulunup geleceğe yolculuğa çıkabilmek herkese nasip olmasa da ömür uzadıkça geçmişe dönmeler ve eski günlerde gezinmeler herkes için kaçınılmaz.