Yazar: Canan Ekinci Yılmaz

Bazı insanlarla tanışmasanız da varlıklarını bilirsiniz. Çevrenizde ismi anılır, dergilere resmi basılır, gazetelere haberi yapılır. Habere konu olan hizmetlerden yararlanırsınız.

Geçtiğimiz hafta Gölyazı’ya giderek gölün tatsız hallerini sosyal medyada paylaşan bir arkadaşımın paylaştığı fotoğrafları görünce, Mart ayında gidip gezdiğim ve

Kâh doğal, kâh insan eliyle gelen felaketler tarihin her döneminde olduğu gibi bizim dönemimizde de yaşanmaya devam ediyor. Doğaya edilen

Maden ocağı yan gelip yatma yeri değildir, değil mi? Madencinin kaderi ölmektir, değil mi? Hem; güzel de öldüler, değil mi?

Erkeklerin bolca şikâyetlendiği, alış-veriş sektörününse dört göz beklediği günlerden Anneler Günü nereden çıkmış diye merak edenler vardır dedim ve şöyle

Daha önce de izlemiştim ya, dün yine 2010 yılında Fethiye-Hisarönü’ndeki beton havuzdan kurtarıldıktan sonra Born Free tarafından rehabilite edilerek 9

Çocukluğumda bir dergide Dostoyevski’nin Cürüm ve Ceza (Suç ve Ceza) romanının çizgilerle canlandırılmış halini okumuştum. Resimlere bakarken ve konuşma baloncuklarını

Ey Bursa ahalisi, duyduk duymadık demeyin! 9 Mayıs’a kadar tramvay hattında bakım çalışması yapılacakmış. Çalışmalar gece yarısından sabah saat 5’e

İstanbul Feminist Kolektif (İFK), kadınların muzdarip olduğu toplu taşıma araçlarındaki tacizle ilgili bir kampanya düzenledi. Kampanyanın fotoğrafı oldukça çarpıcı ve

23 Nisan’daki geleneksel koltuğa geçme atraksiyonu çocuklar bizi anlasın diye mi yapılır? Yoksa her 23 Nisan biz çocukları anlayalım diye mi