Bu ayın kötü bir haberi oldu benim için. Telefonun diğer ucundan arayan görevli NTV Bilim'in (Aylık Bilim Dergisi) kapandığını ve haziran ayında çıkmayacağını, yerine hangi dergi ile aboneliğimi sürdürmek istediğimi sorduğunda, güçlü bir yayın grubunun daha 2 yılını doldurmamış bilim dergisini kapatmasına şaşırmıştım.
Kar etmesi çok beklenmeyecek bir yayındı belki de ama işlevi önemliydi. Kapanışı da önemli bir mesaj oldu bence.
Doğuş Grubu, dergiyi giderlerinin yüksekliği, reklam gelirlerinin ise kısıtlı oluşunu gerekçe göstererek kapattığını açıklamış. İnsan umutsuzluğa kapılıyor.
Kurulduğundan beri (iki yıl dolmadı) satın aldığım ve yine aynı grubun bir başka dergisi olan NTV Tarih ile birlikte abone olarak takip ettiğim bu derginin kapanışı ben üzdü. Bu üzüntünün takip ettiğim ve belki bir gün kapanabilecek birçok başka yayında olabileceğinden daha fazla olduğunu düşünüyorum.
Çünkü biliyorum ki bu derginin kapanması ülkemin gidişi ile paralel bir durum. İsteyen üzerine alınabilir, isteyen alınmaz. Ama bu acı bir gerçek.
Gelişmek …. Ülkece gelişmek, insanca gelişmek dediğin; hani şu “tek dişi kalmış canavar”a dış görünüş olarak benzemekle olmuyor.
Havuzlar yapabilirsiniz, köprüler yapabilirsiniz, 45 bin kişilik statlar inşa edebilirsiniz. Hatta boğaz'a tüp geçit yapar, doğaya meydan okurcasına yaratacağınız vadilerde sallarla salınabilirsiniz. Sizin anlayacağınız marka kentler masalını heryerde seslendirebilirsiniz.
Açlara, acıktıklarında yemek verebilirsiniz, onlara bedava sağlık, ucuz mazot verebilir, işe alabilirsiniz. Gün kurtulur belki…
NTV bilim okutabilir misiniz?
Bir ağacı yetiştirmek 30 yıl sürer, kesmek 10 saniye sürmez.
30 yıl yüzersin, sonunda 100 metreyi 47 saniyede yüzersin.
Ağaç yoksa kesemezsin, 30 yıl yüzmesen 47 saniye hiç yüzemesin.
Peki ya NTV Bilim” okunamayınca buna üzülmez misin?
Türkiye 73 milyonmuş, NTV Bilim'i 15 bin kişi okuyormuş.
Bu satırı yazarken düşünüyorum, umutsuzluğum sürüyor. Doğuş'a zorla kamu hizmeti yaptıramaz, “dergiyi niye kapattın” diye soramazsın. Zaten sorun da derginin kapatılmasından çok, derginin kapanma koşullarının varlığıdır.
Yapma çiçekçiler, size soruyorum sahte gülücüklüler, Abidin Dino mutluluğun resmini köprülerle mi yapmış bir bakın.
İnsanca (mutlu) yaşam marka kentte yaşamakla mı olur bir daha bir düşünün; yoksa marka insanda mı olur? Fransızlar mı romantiktir bulvarlarında yoksa Bulvarlar mıdır onları romantik yapan?
Japonlar mıdır çalışkan, yoksa ürettikleri mi onları çalışkan yapar?
Sahi bizim insanlık markamız hangisi, ben bu satırda bunu düşünmeye başladım. Belki bir dahaki yazının konusu da o olur.
.jpg)
