Bursa'dan Mudanya'ya Demir Ağlar

Bir zamanların ünlü projesiydi… “Demir ağlarla ördük ana yurdu dört baştan” diye marşlara bile konu olmuştu yapılanlar.
Mudanya tren istasyonunu görünce geldi bu söz aklıma. Daha doğrusu bir zamanların istasyonu… Hemen kısa bir araştırma yaptım ve Bursa- Mudanya demiryolu hattı hakkında biraz bilgi edindim.

2007-12-28, 11:25:50 Okunma: 122 0 yorum

Amaç BURSALI

Bursa'dan Mudanya'ya Demir Ağlar
Bir zamanların ünlü projesiydi… “Demir ağlarla ördük ana yurdu dört baştan” diye marşlara bile konu olmuştu yapılanlar.
Mudanya tren istasyonunu görünce geldi bu söz aklıma. Daha doğrusu bir zamanların istasyonu… Hemen kısa bir araştırma yaptım ve Bursa- Mudanya demiryolu hattı hakkında biraz bilgi edindim.
Kentimizin ulaşım sorununu çok önemsiyorum ve birçoğumuzun gününün bir kısmını geçirdiği trafikteki stres yükü azaltıldığında daha sağlıklı insanlar olabileceğimizi düşünüyorum.
Öyle olunca da önce bir ülkede var olan demiryollarının nasıl olup da atıllaştırıldığını, yok edildiğini sorguluyorum. 1800'lü yılların sonları ile 1900'lü yılların başlarında Bursa Mudanya arasında tren seferleri olduğunu düşününce, biz acaba geri mi gidiyoruz ileri mi diye de kendime soruyorum.
O yıllarda Mudanya'ya seyahat bir keyifmiş. Her ne kadar yolculuk o günün teknolojisi trenlerle iki saat kadar da sürse, zeytinlikleri ve denizi izleyerek Mudanya'ya varmak, önemli bir gezi organizasyonu sayılırmış. Hatta semaverlerini de yanına alanların Mudanya'da konaklaması da alışıldık bir durummuş.
Bugün yurdun dörtbir yanındaki demir ağları, Mudanya -Bursa ağ hattı dahil olmak üzere sökmüş bir milletin bireyi olarak; raylı sistem çalışmalarına A B C diye etap isimleri verilmesini yadırgıyor ve gülüyorum doğrusu. Çünkü alfabenin 29 harften oluştuğu dikkate alındığında 2007 yılında hala B etabının deneme sürüşlerine başlamış olmak ve C'yi de yaparız inşallah diye plan yapmak çok gecikmiş işler olarak çarpıyor gözüme.
Bu gecikme tabi ki bir dönemin ürünü değil. Bunlar devlet politikası ve yıllarca bu çalışmaları dahi yapmayan ve komünist icadı diye demiryollarını sökenlerin oluşturduğu çürümüş devlet politikası asıl eleştirilmesi gereken.
Gelişmiş ülkelerdeki demiryolu ağlarını görünce insan hayrete düşüyor ve biz o yıllarda neyle meşguldük sorusunu sorduruyor. Bu adamlar alfabeyi hem yerüstünden hem de yeraltından ayrı ayrı tamamlamış.
Tamamlamış ve ürettiği otobüs - kamyonları, bunların yedek parçalarını, lastiklerini Türkiye'ye satmaya başlamış. Ve sonra biz de bu ağır tonajlı araçların çökerttiği asfalt yolları ha bire yenilemekle uğraşmışız.
Biraz akıl ile havanda nasıl su dövmeye katkı yaptığımızı görmek çok kolay… Bir süre önce aklı tartışılır yetkilinin aldığı karar ile Osmangazi Nilüfer arasındaki karayolu zemini, bir araçla tırtıklı şekle sokulmuştu. (Bu işlem düz zemin bozularak yapılmıştı dikkatinizi çekerim.) Nedeni ise araçlar çok hızlı gidiyormuş, duramıyormuş, lastikler yolu daha iyi tutsunmuş falan filan… Genelde yolun sağ tarafına uygulanan bu “yol bozma” işleminden sonra araçların büyük çoğunluğu bozuk taraftan gitmemek için sol şeridi kullanmaya başlamıştı. Bu durum bir tarafa; ayrıca zemini deforme edilen asfalt, havaların bozmasıyla daha da bozularak bölge bölge çukurlar oluşturmaya başlamıştı. Tabi süper yetkililer yine işbaşına geçmekte gecikmedi. Bu aralar bozulan yerler yeniden asfaltlanıyor. Acaba parasını kim veriyor?
Alfabeyi hafif raylı etaplar ile öğrenmeye başlayan Bursa için tüm bu yaşananlara şaşırmamak gerek. Bazı sokaklarda çalışılırken, “girilmez” levhasının görevini yapması için yol ağızlarına dökülen toprak yığınlarına sıkça rastlamak da zekâsına hayran kaldığım aynı kişilerin ürünü olsa gerek.
“Çıkılmaz” diye araba kapanı kurulan ve lastikleri patlatılan, frenleri tutsun diye asfaltı bozularak sinir bozucu bir muameleyle karşı karşıya bırakılan, “girilmez” diye toprak dökülen ve ilkel görünüm ile toza bulanan Bursa'mıza yeni fikirsel katkılar da sunmak mümkün tabi.
Mesela orta refüje yayaların karşıdan karşıya geçmesini engellemek için konulan tel örgülere elektrik verilebilir, eğer buralara sık bitkiler dikildiyse aralarına mayın döşenebilir. Ya da bazı binaların tepelerine keskin nişancılar yerleştirilerek kurallara uymayan şoförlerin lastiklerine ateş edilebilir.
Ya da her yere demiryolu ulaşımı sağlanır.
Ağlarsa demir ağlar…
Vatandaş güler….

Etiketler:

YORUMLAR // Henüz yorum yok, ilk yorumu siz yapın.